Holly Hunter

Wychowała się na farmie na południu Stanów Zjednoczonych, jako najmłodsza z siedmiorga rodzeństwa. Zachęcana przez rodziców jeszcze jako dziecko zaczęła występować na scenie w szkolnych przedstawieniach. Studiowała aktorstwo Carnegie-Mellon University w Pittsburgu, a po zakończeniu nauki przeniosła się do Nowego Jorku, gdzie rozpoczęła swoją zawodową karierę. W 1981 roku zadebiutowała w przedstawieniu off-broadwayowskim. Przypadek sprawił, że utknęła w windzie z dramatopisrką Beth Henley. Spotkanie zaowocowło współpracą i Holly mogła wystąpić najpierw w przedstawieniu "The Miss Firecrakler Contest", a w 1982 roku zadebiutowała na Broadwayu w sztuce "Crimes of the Heart". W międzyczasie Hunter zadebiutowała w filmie "Podpalenie" (1981). W 1982 roku przeniosła się do Los Angeles, gdzie zaczęła występować w produkcjach telewizyjnych. W 1984 roku otrzymała drugoplanową rolę w "Szybiej zmianie" oraz miała okazję współpracować z Ethanem Coenem i Joelem Coenem w "Śmiertenie proste", gdzie podłożyła głos automatycznej sekretarki. Później do 1987 roku występowała w mało znanych filmach i produkcjach telewizyjnych. W 1987 roku nastąpił przełom w karierze aktorki. Najpierw zagrała w dobrze przyjętym filmie "Arizona Junior", a następnie za rolę ambitnej producentki telewizyjnej Jane Craig w "Telepasji" została nominowana do Oscara za rolę drugoplanową. Aktorka z dnia na dzień stała się sławna i zaczęto angażowac ją do bardziej poważnych produkcji. W 1989 roku gorąco zostały przyjęte jej trzy filmy: filmowa adaptacja sztuki Beth Henley "Mis Fajerwerków", romantyczny dramat "Na zawsze" Stevena Spielberga, gdzie zagrała razem z Richardem Dreyfussem oraz dramat zrobiony na potrzeby telewizji "Roe vs. Wade". W 1991 roku ponownie współpracowała z Dreyfussem przy produkcji filmu "Jedna runda". Rok 1993 był bardzo udany dla aktorki. Otrzymała dwie nominacje do Oscara, jedną za drugoplanową rolę w "Firmie", drugą dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej w "Fortepianie". Ta druga rola przyniosła jej wymarzonego Oscara oraz nagrodę na festiwalu w Cannes. Niestety przez kilka kolejnych lat aktorka grała w filmach, które nie zostały docenione ("Wakacje w domu") bądź były po prostu słabe ("Psychopata"). W 1996 roku wystąpiła w kontrowersyjnym, przesyconym perwersyjnym erotyzmem związanym z wypadkami samochodowymi filmie Davida Cronenberga "Crash". Pasmo niepowodzeń aktorki skończyło się wraz z rolę w "Pełni życia" (1998) Richarda LaGravenese, za którą Hunter otrzymała bardzo dobre recenzje.
http://www.kinomaniak.pl/osoby/holly_hunter/biografia.php

powrót do strony głownej ...